ಕನ್ನಡ ನುಡಿಗೆ ಬಸವಾದಿ ಶರಣರ ಕೊಡುಗೆ:

ಕನ್ನಡ ನುಡಿಗೆ ಬಸವಾದಿ ಶರಣರ ಕೊಡುಗೆ: 

ಒಂದು ಐತಿಹಾಸಿಕ, ಭಾಷಿಕ ಮತ್ತು ಸಾಂಸ್ಕೃತಿಕ ಮಹಾಕ್ರಾಂತಿ.

೧೨ನೇ ಶತಮಾನದ ಬಸವಾದಿ ಶರಣರು ಕೇವಲ ಸಮಾಜ ಸುಧಾರಕರಷ್ಟೇ ಆಗಿರಲಿಲ್ಲ; ಅವರು ಕನ್ನಡ ಭಾಷೆಯ ದಿಕ್ಕನ್ನೇ ಬದಲಾಯಿಸಿದ ಅಪ್ರತಿಮ ಭಾಷಾ ವಿಜ್ಞಾನಿಗಳು ಮತ್ತು ಕ್ರಾಂತಿಕಾರಿಗಳು. ಭಾಷೆ ಕೇವಲ ಪಂಡಿತರ, ರಾಜಮಹಾರಾಜರ ಆಸ್ಥಾನದ ಸೊತ್ತಾಗಿದ್ದ ಕಾಲದಲ್ಲಿ, ಅದನ್ನು ಸಾಮಾನ್ಯರ ಗುಡಿಸಲಿಗೆ ತಂದು 'ಜ್ಞಾನದ ಭಾಷೆ'ಯನ್ನಾಗಿ (Language of Knowledge) ಮೇಲೇರಿಸಿದ ಕೀರ್ತಿ ಶರಣರಿಗೆ ಸಲ್ಲುತ್ತದೆ.

ಶರಣರು ಕನ್ನಡ ಭಾಷೆ, ಸಾಹಿತ್ಯ ಮತ್ತು ಸಂಸ್ಕೃತಿಯನ್ನು ಹೇಗೆ ಸಮೃದ್ಧಗೊಳಿಸಿದರು ಎಂಬುದರ ಹಂತ-ಹಂತವಾದ ವಿಶ್ಲೇಷಣೆ ಇಲ್ಲಿದೆ:

1: ಸಾಹಿತ್ಯದ ಪ್ರಜಾಪ್ರಭುತ್ವೀಕರಣ ಮತ್ತು ವಿಮೋಚನೆ 

(Democratization and Liberation of Literature)

ಶರಣರಿಗಿಂತ ಮುಂಚಿನ ಕನ್ನಡ ಕಾವ್ಯಗಳು (ಚಂಪೂ ಶೈಲಿ) ಸಂಸ್ಕೃತದ ಕಠಿಣ ವ್ಯಾಕರಣ ಮತ್ತು ಛಂದಸ್ಸಿನ ನಿಯಮಗಳಿಗೆ ಬದ್ಧವಾಗಿದ್ದವು. ಸಾಹಿತ್ಯ ಕೇವಲ ಪಂಡಿತರಿಗೆ ಮಾತ್ರ ಎಂಬ ನಿಯಮವನ್ನು ಬಸವಣ್ಣನವರು ಮುರಿದರು.

 * *ಮುಕ್ತ ಛಂದಸ್ಸಿನ (Free-Verse) ಸೃಷ್ಟಿ:* ಬಸವಣ್ಣನವರು ಛಂದಸ್ಸಿನ ಕೃತಕ ಕಟ್ಟುಪಾಡುಗಳನ್ನು ಧಿಕ್ಕರಿಸಿ, ಹೃದಯದ ಪ್ರಾಮಾಣಿಕತೆಯೇ ಕಾವ್ಯದ ನಿಜವಾದ ಛಂದಸ್ಸು ಎಂದು ಸಾರಿದರು.

 *ಆಧಾರ:* "ತಾಳಮಾನ ಸರಿಸಾವರಿಯರಿಯೆ, ಓಜೆ ಬಜಾವಣೆಯ ಲೆಕ್ಕವನರಿಯೆ... ಕೂಡಲಸಂಗಮದೇವಾ, ನಿನಗೆ ಕೇಡಿಲ್ಲವಾಗಿ ಆನು ಒಲಿದಂತೆ ಹಾಡುವೆ."* (ನನಗೆ ಛಂದಸ್ಸಿನ ಲೆಕ್ಕಾಚಾರ ಗೊತ್ತಿಲ್ಲ, ನನ್ನ ಹೃದಯಕ್ಕೆ ಒಲಿದಂತೆ ಹಾಡುತ್ತೇನೆ).

 

 *ಸಾಮಾನ್ಯರ ಪ್ರವೇಶ:* ಆರ್. ನರಸಿಂಹಾಚಾರ್ ಅವರು ತಮ್ಮ 'ಕರ್ನಾಟಕ ಕವಿ ಚರಿತೆ'ಯಲ್ಲಿ ವಿಸ್ಮಯಗೊಂಡಂತೆ, ಜಗತ್ತಿನ ಇತಿಹಾಸದಲ್ಲೇ ಮೊದಲ ಬಾರಿಗೆ ನೂರಾರು ಸಾಮಾನ್ಯರು (ಮಡಿಕೆ ಮಾಡುವವರು, ನೇಕಾರರು, ಚಮ್ಮಾರರು) ಕವಿಗಳಾಗಿ ಹೊರಹೊಮ್ಮಿದರು.

 *ಮಹಿಳಾ ಸಾಹಿತ್ಯದ ಉಗಮ:* ಅಕ್ಕಮಹಾದೇವಿ, ಆಯ್ದಕ್ಕಿ ಲಕ್ಕಮ್ಮ, ಸೂಳೆ ಸಂಕವ್ವ ಮುಂತಾದ ೩೦ಕ್ಕೂ ಹೆಚ್ಚು ಮಹಿಳೆಯರು ಕನ್ನಡ ಭಾಷೆಯನ್ನು ಸ್ತ್ರೀ-ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯದ ಶಸ್ತ್ರವನ್ನಾಗಿ ಬಳಸಿದರು. ಆಧುನಿಕ ಸ್ತ್ರೀವಾದಿ (Feminist) ಸಾಹಿತ್ಯಕ್ಕೆ ಇದು ಬಹುದೊಡ್ಡ ಬುನಾದಿಯಾಯಿತು.

----

2: ಸಂಸ್ಕೃತದ ಪಾರುಪತ್ಯದ ಧಿಕ್ಕಾರ ಮತ್ತು 'ದೇಸಿ' ಪರಂಪರೆಯ ವಿಜಯ

(Rejection of Sanskrit Hegemony)

ದೇವರನ್ನು ಒಲಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಮತ್ತು ತತ್ವಜ್ಞಾನವನ್ನು ಪಡೆಯಲು ಸಂಸ್ಕೃತವೇ ಬೇಕೆಂಬ ಭ್ರಮೆಯನ್ನು ಶರಣರು ಒಡೆದುಹಾಕಿದರು. ಡಾ. ಎಂ.ಎಂ. ಕಲಬುರ್ಗಿ ಅವರ ಪ್ರಕಾರ, ಇದು ಸಂಸ್ಕೃತ-ಆಧಾರಿತ 'ಮಾರ್ಗ' (Classical) ಪರಂಪರೆ ಮತ್ತು ಅಚ್ಚಗನ್ನಡದ 'ದೇಸಿ' (Indigenous) ಪರಂಪರೆಯ ನಡುವಿನ ಹೋರಾಟದಲ್ಲಿ ಸ್ಥಳೀಯತೆಯ ಅಂತಿಮ ವಿಜಯವಾಗಿದೆ.

 * *ಕನ್ನಡವೇ ದೇವಭಾಷೆ:* ರಾಷ್ಟ್ರಕವಿ ಕುವೆಂಪು ಅವರು ಹೇಳುವಂತೆ, ಬಸವಣ್ಣನವರು ಜನರ ಆಡುಭಾಷೆಯಾಗಿದ್ದ ಕನ್ನಡವನ್ನೇ 'ದೇವಭಾಷೆ'ಯನ್ನಾಗಿ (Language of God) ಪರಿವರ್ತಿಸಿದರು.

 * *ವೇದ-ಆಗಮಗಳಿಗೆ ಸವಾಲು:* ಬಸವಣ್ಣನವರು ಜ್ಞಾನವೆಂದರೆ ಸಂಸ್ಕೃತ ಮಾತ್ರ ಎಂಬ ಅಹಂಕಾರವನ್ನು ಟೀಕಿಸಿ, ಕನ್ನಡದ 'ವಚನ'ವೇ ಪರಮಸತ್ಯ ಎಂದು ಸ್ಥಾಪಿಸಿದರು.

 *ಆಧಾರ:* "ವೇದಕ್ಕೆ ಒರೆಯ ಕಟ್ಟುವೆ, ಶಾಸ್ತ್ರಕ್ಕೆ ನಿಗಳವನಿಕ್ಕುವೆ, ತರ್ಕದ ಬೆನ್ನ ಬಾರನೆತ್ತುವೆ, ಆಗಮದ ಮೂಗ ಕೊಯ್ಯುವೆ... ನೋಡಯ್ಯಾ ಮಹಾದಾನಿ ಕೂಡಲಸಂಗಮದೇವರ ವಚನವೆಂಬೆ."

   

 * *ಸಾಂಸ್ಕೃತಿಕ ಸ್ವರಾಜ್ಯ (Cultural Swaraj):* ಹರ್ಡೇಕರ್ ಮಂಜಪ್ಪನವರು ಗುರುತಿಸುವಂತೆ, ಮಾತೃಭಾಷೆ ಕನ್ನಡದಲ್ಲಿ ತತ್ವಜ್ಞಾನವನ್ನು ಹಂಚಿದ್ದು ಜನಸಾಮಾನ್ಯರಿಗೆ ನೀಡಿದ ಅತಿ ದೊಡ್ಡ ಅಹಿಂಸಾತ್ಮಕ ವಿಮೋಚನೆಯಾಗಿತ್ತು.

---

3: ಅನುವಾದದ ನಿರಾಕರಣೆ ಮತ್ತು 'ಅನುಭಾವ'ದ ಸ್ಫೋಟ

(From Translation to Mystic Experience)

ವಚನಗಳು ಯಾವ ಸಂಸ್ಕೃತ ಗ್ರಂಥದ ಅನುವಾದವೂ ಅಲ್ಲ; ಅವು ಕನ್ನಡಿಗರು ತಮ್ಮ ಬದುಕಿನ ಮಥನದಿಂದ ಸೃಷ್ಟಿಸಿದ ಅಪ್ಪಟ ನೆಲದ ಸಾಹಿತ್ಯ.

 * *ವರ್ತಮಾನದ ಸಾಹಿತ್ಯ:* ಪ್ರಸಿದ್ಧ ಚಿಂತಕ ಎ.ಕೆ. ರಾಮಾನುಜನ್ ಹೇಳುವಂತೆ, *"ವಚನಗಳು ಸಂಸ್ಕೃತ ಪರಂಪರೆಯ ಮುಂದುವರಿಕೆಯಲ್ಲ, ಅವು ಗತಕಾಲದ ನಿರಾಕರಣೆ (Literature of the present)."*

 * *ಸ್ವಯಂಭೂ ಕಾವ್ಯ:* ಕೇಂದ್ರ ಸಾಹಿತ್ಯ ಅಕಾಡೆಮಿ ಪುರಸ್ಕೃತ ಡಾ. ಎಸ್.ಎಸ್. ಭೂಸನೂರಮಠ ಅವರು ವಚನಗಳನ್ನು 'ಅನುವಾದ' ಎನ್ನುವ ಬದಲು ಅಂತರಂಗದ ನೇರ ದರ್ಶನವಾದ **'ಅನುಭಾವ' (Mysticism)** ಎಂದು ಕರೆದರು. ಇದು ಹೃದಯದೊಳಗಿಂದ ಜ್ವಾಲಾಮುಖಿಯಂತೆ ತಾನೇ ತಾನಾಗಿ ಸಿಡಿದ 'ಸ್ವಯಂಭೂ' ಕಾವ್ಯ.

 * *ಕನ್ನಡದ ಉಪನಿಷತ್ತುಗಳು:* ವಚನ ಪಿತಾಮಹ ಫ.ಗು. ಹಳಕಟ್ಟಿಯವರು ಸಾಬೀತುಪಡಿಸಿದಂತೆ, ಉಪನಿಷತ್ತಿನ ದಿವ್ಯ ಜ್ಞಾನಕ್ಕಾಗಿ ನಾವು ಸಂಸ್ಕೃತದ ಬಳಿ ಭಿಕ್ಷೆ ಬೇಡುವಂತಿಲ್ಲ; ಕನ್ನಡಿಗರು ತಮ್ಮ ಬೆವರಿನಿಂದ ಸೃಷ್ಟಿಸಿದ ವಚನಗಳೇ "ಕನ್ನಡದ ಸ್ವತಂತ್ರ ಉಪನಿಷತ್ತುಗಳು".

------

4: ಶಬ್ದಕೋಶದ ವಿಸ್ತರಣೆ ಮತ್ತು ಕಾಯಕದ ರೂಪಕಗಳು

(Enrichment of Lexicon and Metaphors of Labor)

ಕನ್ನಡ ಶಬ್ದಕೋಶವನ್ನು (Lexicon) ಶರಣರು ಶ್ರೀಮಂತಗೊಳಿಸಿದ ಪರಿ ಅದ್ಭುತವಾದದ್ದು. ಪಂಡಿತರ ಭಾಷೆಯು ಜನಸಾಮಾನ್ಯರಿಗೆ ಎಟುಕದಾದಾಗ, ಸಾಮಾನ್ಯರ ಕನ್ನಡವನ್ನೇ ಶರಣರು ಪಂಡಿತ ಭಾಷೆಯಾಗಿ ಮಾಡಿದರು.

 * *ಕಾಯಕದ ಭಾಷೆಯೇ ತತ್ವಜ್ಞಾನ:* ಕುಲುಮೆ, ಮಗ್ಗ, ತಕ್ಕಡಿ, ನೇಗಿಲು ಮುಂತಾದ ಶ್ರಮಿಕ ವರ್ಗದ ದೈನಂದಿನ ವೃತ್ತಿಪದಗಳನ್ನು (Labor vocabulary) ಸಾಹಿತ್ಯದೊಳಗೆ ತಂದು, ಅವುಗಳಿಗೆ ಅಧ್ಯಾತ್ಮದ ಮತ್ತು ಬ್ರಹ್ಮಜ್ಞಾನದ ಅರ್ಥ ಕಲ್ಪಿಸಿದರು.

 *ಆಧಾರ:* "ಇಳೆಯೆಂಬ ಹೆಮ್ಮರಕ್ಕೆ ಹಗಲಿರುಳೆಂಬೆರಡು ಕೊಂಬೆ... ಅರಿವೆ-ಬಟ್ಟೆಯ ನೇಯ್ದ ನಾನೊಬ್ಬನೇ"* (ಜೇಡರ ದಾಸಿಮಯ್ಯ - ಬಟ್ಟೆ ನೇಯುವ ಮಗ್ಗದ ಮೂಲಕ ಆತ್ಮಜ್ಞಾನದ ವಿವರಣೆ).

 

 * *ಗ್ರಾಮೀಣ ಗಾದೆಗಳ ಬಳಕೆ:* ಬ್ರಹ್ಮ, ಶೂನ್ಯ, ಮೋಕ್ಷದಂತಹ ಸಂಕೀರ್ಣ ತತ್ವಜ್ಞಾನವನ್ನು ವಿವರಿಸಲು ಶರಣರು "ನಾಯಿ-ಬಾಲ", "ಬೆಕ್ಕು-ಇಲಿ"ಯಂತಹ ಗ್ರಾಮೀಣ ನುಡಿಗಟ್ಟುಗಳನ್ನು ಬಳಸಿದರು. ಡಾ. ಭೂಸನೂರಮಠರು ಗುರುತಿಸಿದಂತೆ, ಶರಣರು 'ಶೂನ್ಯ' ಎಂಬ ನಕಾರಾತ್ಮಕ ಪದದ ಬದಲು ಅಚ್ಚಗನ್ನಡದ *'ಬಯಲು'* (Positive infinite space) ಎಂಬ ಪದವನ್ನು ಬಳಸಿ ಭಾಷಿಕ ದಿಗ್ವಿಜಯ ಸಾಧಿಸಿದರು.

-----

5: ಕನ್ನಡದ ವಿಶಿಷ್ಟ ಭಾಷಿಕ-ರೂಪಕಗಳು

(Unique Linguistic Metaphors of Kannada)

ಬಸವಣ್ಣನವರು ಕನ್ನಡದ ಪದಗಳಿಗೆ ನೀಡಿದ ಹೊಸ ಆಯಾಮಗಳು ಭಾಷಾ ವಿಜ್ಞಾನದ ದೃಷ್ಟಿಯಿಂದ ಅತ್ಯಂತ ಮಹತ್ವದ್ದಾಗಿವೆ.

 * *ಸ್ಥಾವರ ಮತ್ತು ಜಂಗಮ:* ಸಂಸ್ಕೃತದ ಈ ಪ್ರಾಚೀನ ಪದಗಳ ಮೂಲ ಅರ್ಥವನ್ನು ಕಿತ್ತುಹಾಕಿ, "ಸ್ಥಾವರ" ಎಂದರೆ ಕಲ್ಲಿನ ದೇವಾಲಯ (ನಾಶವಾಗುವಂಥದ್ದು), "ಜಂಗಮ" ಎಂದರೆ ಚಲಿಸುವ ಮನುಷ್ಯನೇ ಜೀವಂತ ದೇವಾಲಯ (ಶಾಶ್ವತವಾದದ್ದು) ಎಂಬ ಹೊಸ ಮಾನವತಾವಾದಿ ಅರ್ಥವನ್ನು ನೀಡಿದರು.

  *ಆಧಾರ:* "ಉಳ್ಳವರು ಶಿವಾಲಯ ಮಾಡುವರು... ಎನ್ನ ಕಾಲೇ ಕಂಬ ದೇಹವೇ ದೇಗುಲ... ಸ್ಥಾವರಕ್ಕಳಿವುಂಟು ಜಂಗಮಕ್ಕಳಿವಿಲ್ಲ."

 

 * *ಇಷ್ಟಲಿಂಗ:* ಆಗಮಗಳ ವಾಸ್ತುಶಿಲ್ಪವನ್ನು ಧಿಕ್ಕರಿಸಿ, ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬ ವ್ಯಕ್ತಿಯೂ ತನ್ನ ಅಂಗೈಯ ಮೇಲಿರುವ 'ಇಷ್ಟಲಿಂಗ'ದ ಮೂಲಕ ನೇರವಾಗಿ ದೇವರೊಡನೆ ಕನ್ನಡದಲ್ಲೇ ಮಾತನಾಡಬಹುದು ಎಂಬ ಸ್ವತಂತ್ರ ಮಾರ್ಗವನ್ನು ಹುಟ್ಟುಹಾಕಿದರು.

------

6: ಸಾಹಿತ್ಯದ ನೈತಿಕ ಹೊಣೆಗಾರಿಕೆ ಮತ್ತು ಸಂವಾದ ಪರಂಪರೆ

(Moral Responsibility and Dialogic Tradition)

ಶರಣರು ಕನ್ನಡ ಸಾಹಿತ್ಯವನ್ನು ಕೇವಲ ಕಲಾ-ಪ್ರದರ್ಶನದ ವಸ್ತುವಾಗಲು ಬಿಡಲಿಲ್ಲ. ಭಾಷೆಗೂ ಬದುಕಿಗೂ ಇರುವ ಸಂಬಂಧವನ್ನು ಮರು-ವ್ಯಾಖ್ಯಾನಿಸಿದರು.

 * *ನುಡಿ ಮತ್ತು ನಡೆಯ ಸಮನ್ವಯ:* ಸಾಹಿತ್ಯವೆಂದರೆ ಕೇವಲ ಬರೆಯುವುದಲ್ಲ, ಬರೆದಿದ್ದನ್ನು ಬದುಕಿ ತೋರಿಸಬೇಕು.

 *ಆಧಾರ:* "ನುಡಿದರೆ ಮುತ್ತಿನ ಹಾರದಂತಿರಬೇಕು... ನುಡಿದರೆ ಲಿಂಗ ಮೆಚ್ಚಿ ಅಹುದಹುದೆನ್ನಬೇಕು"* ಹಾಗೂ *"ನುಡಿಯೊಳಗಾಗಿ ನಡೆಯದಿರ್ದಡೆ ಕೂಡಲಸಂಗಮದೇವನೆಂತೊಲಿವನಯ್ಯಾ?"* (ಮಾತು ಮತ್ತು ಕೃತಿ ಒಂದೇ ಆಗಿರಬೇಕು).

 * *ಕನ್ನಡದ ಪ್ರಥಮ ಸಂಸತ್ತು - ಅನುಭವ ಮಂಟಪ:* 'ಅನುಭವ ಮಂಟಪ'ವು ಸಾಹಿತ್ಯದ ಜಗತ್ತಿನ ಪ್ರಥಮ 'ಪೀರ್-ರಿವ್ಯೂ' (Peer-review) ವ್ಯವಸ್ಥೆಯಾಗಿತ್ತು. ಸಾಹಿತ್ಯವನ್ನು ಸಾವಿರಾರು ಜನರ ಮಧ್ಯೆ ಮಂಡಿಸಿ, ಚರ್ಚಿಸಿ, ವಿಮರ್ಶಿಸುವ "ಸಂವಾದ ಸಾಹಿತ್ಯ"ದ (Dialogic Literature) ಪರಂಪರೆಯನ್ನು ಬಸವಣ್ಣನವರು ಹುಟ್ಟುಹಾಕಿದರು. ಇಂದಿನ 'ಕನ್ನಡ ಸಾಹಿತ್ಯ ಸಮ್ಮೇಳನ'ಗಳಿಗೆ ಇದೇ ಮೂಲ ಪ್ರೇರಣೆ.

 * *ಕೃತಿಸ್ವಾಮ್ಯ (Authorship):* ಪ್ರತಿಯೊಂದು ವಚನದ ಕೊನೆಯಲ್ಲಿ ತಮ್ಮ ಇಷ್ಟದೈವದ ಹೆಸರನ್ನು (ಉದಾ: ಕೂಡಲಸಂಗಮದೇವ, ಚೆನ್ನಮಲ್ಲಿಕಾರ್ಜುನ) 'ಅಂಕಿತ ನಾಮ'ವಾಗಿ ಬಳಸುವ ಮೂಲಕ ಸಾಹಿತ್ಯಕ್ಕೆ ಒಂದು ದೈವಿಕ ಮುದ್ರೆ ಮತ್ತು ಲೇಖಕನ ಬೌದ್ಧಿಕ ಆಸ್ತಿಯ ಪರಿಕಲ್ಪನೆಯನ್ನು ಜನಪ್ರಿಯಗೊಳಿಸಿದರು.

ಹಂತ 7: ಸಾಮಾಜಿಕ ಕ್ರಾಂತಿಯ ಅಸ್ತ್ರವಾಗಿ ಕನ್ನಡ

(Kannada as a Weapon for Social Revolution)

ಕನ್ನಡವನ್ನು ಕೇವಲ ಪ್ರೇಮಕಾವ್ಯದ ಅಥವಾ ರಾಜರ ಹೊಗಳಿಕೆಯ (ನರಸ್ತುತಿ) ಭಾಷೆಯನ್ನಾಗಿ ಬಿಡದೆ, ಅದನ್ನೊಂದು ಬಂಡಾಯದ ಹಾಗೂ ವೈಚಾರಿಕತೆಯ (Rationality) ಭಾಷೆಯನ್ನಾಗಿ ಶರಣರು ಗಟ್ಟಿಗೊಳಿಸಿದರು.

 * *ಮೌಢ್ಯ ವಿರೋಧಿ ಅಸ್ತ್ರ:* ಪಿ. ಲಂಕೇಶ್ ಮತ್ತು ಡಿ.ಆರ್. ನಾಗರಾಜ್ ಅವರು ವಿಶ್ಲೇಷಿಸುವಂತೆ, ಶರಣರು ಕನ್ನಡದ ಆಡುನುಡಿಯಲ್ಲಿದ್ದ ವ್ಯಂಗ್ಯ ಮತ್ತು ಮೂದಲಿಕೆಯನ್ನು ಬಳಸಿ ಸಮಾಜದ ಕಪಟತನವನ್ನು ಬತ್ತಲೆಗೊಳಿಸಿದರು.

 *ಆಧಾರ:* "ಕಲ್ಲ ನಾಗರ ಕಂಡರೆ ಹಾಲನೆರೆಯೆಂಬರು, ದಿಟದ ನಾಗರ ಕಂಡರೆ ಕೊಲ್ಲು ಕೊಲ್ಲೆಂಬರಯ್ಯಾ."* (ಮೂಢನಂಬಿಕೆಯ ವಿರುದ್ಧದ ಚಾಟಿಯೇಟು).

 * *ಮಾನವತೆಯ ಸಂವಿಧಾನ:* ಬಸವಣ್ಣನವರ *"ಕಳಬೇಡ, ಕೊಲಬೇಡ, ಹುಸಿಯ ನುಡಿಯಲು ಬೇಡ..."* ಎಂಬ ವಚನವು ಇಡೀ ಮಾನವಕುಲಕ್ಕೆ ಅತ್ಯುನ್ನತ 'ನೈತಿಕ ಸಂವಿಧಾನ'ವನ್ನು ಅಚ್ಚಗನ್ನಡದಲ್ಲಿ ಒದಗಿಸಿತು.

---------

8: ಕನ್ನಡಕ್ಕೆ ಸಿಕ್ಕ ಜಾಗತಿಕ ಮತ್ತು ಶಾಸ್ತ್ರೀಯ ಸ್ಥಾನಮಾನ

(Global and Classical Status of Kannada)

ಶರಣರು ಬಿತ್ತಿದ ಈ ಬೌದ್ಧಿಕ ಬೀಜಗಳಿಂದಾಗಿಯೇ ಇಂದು ಕನ್ನಡವು ಜಾಗತಿಕ ವೇದಿಕೆಯಲ್ಲಿ ನಳನಳಿಸುತ್ತಿದೆ.

 * *ವಿಶ್ವಮಾನವ ಸಂದೇಶ:* ಸಂಸ್ಕೃತವು ಶ್ರೇಣೀಕೃತ ಸಮಾಜವನ್ನು (ವರ್ಣಾಶ್ರಮ) ಸಮರ್ಥಿಸುತ್ತಿದ್ದ ಕಾಲದಲ್ಲಿ, ಬಸವಣ್ಣನವರು ಕನ್ನಡದ ಮೂಲಕ ಸಾರ್ವತ್ರಿಕ ಮಾನವತಾವಾದವನ್ನು (Universal Humanism) ಸಾರಿದರು.

 *ಆಧಾರ:*"ಇವನಾರವ ಇವನಾರವ ಇವನಾರವನೆಂದೆನಿಸದಿರಯ್ಯಾ... ಇವ ನಮ್ಮವ ಇವ ನಮ್ಮವ ಇವ ನಮ್ಮವನೆಂದೆನಿಸಯ್ಯಾ."*

 * *ಆಧುನಿಕ ಕವಿಗಳ ಮೇಲಿನ ಪ್ರಭಾವ:* ಶರಣರು ತಂದುಕೊಟ್ಟ ಸ್ವಂತಿಕೆಯಿಂದ ಮುಂದಿನ ತಲೆಮಾರಿನ ಕವಿಗಳು (ಉದಾ: ಹರಿಹರ) ಸಂಸ್ಕೃತ-ಮಿಶ್ರಿತ ಕಾವ್ಯವನ್ನು ತ್ಯಜಿಸಿ, ಅಚ್ಚಗನ್ನಡದ ಛಂದಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ (ರಗಳೆ, ಷಟ್ಪದಿ) ಕಾವ್ಯ ರಚಿಸಲು ಆರಂಭಿಸಿದರು.

 * *ಶಾಸ್ತ್ರೀಯ ಭಾಷೆಯ ಹೆಮ್ಮೆ:* ಇಂದು ಕನ್ನಡ ಭಾಷೆಗೆ ಭಾರತ ಸರ್ಕಾರದ 'ಶಾಸ್ತ್ರೀಯ ಭಾಷೆ' (Classical Language) ಸ್ಥಾನಮಾನ ಸಿಗಲು, ೧೨ನೇ ಶತಮಾನದ ವಚನ ಸಾಹಿತ್ಯವು ಒದಗಿಸಿದ ಈ 'ಸ್ವತಂತ್ರ ಮತ್ತು ಮೌಲಿಕ ಜ್ಞಾನಪರಂಪರೆ'ಯೇ (Originality) ಅತಿಮುಖ್ಯ ಆಧಾರವಾಗಿದೆ.

ಮುಕ್ತಾಯ: ಇಂದಿನ ಕನ್ನಡ ನಳನಳಿಸುತ್ತಿರುವುದು ಹೇಗೆ?

ಇಂದು ನಾವು ಆಡುವ ಕನ್ನಡವು ಅತ್ಯಂತ ಸಮೃದ್ಧವಾಗಿ, ಜೀವಂತವಾಗಿ ಉಳಿದಿರಲು ೧೨ನೇ ಶತಮಾನದ ಶರಣರ "ಮಣ್ಣಿನ ಕ್ರಾಂತಿ"ಯೇ ಕಾರಣ. ಅವರು ಕನ್ನಡವನ್ನು ಕೇವಲ ಸಂವಹನದ ಸಾಧನವಾಗಿ ನೋಡದೆ, ಅದನ್ನು ಸಮಾಜದ ಕಲ್ಮಶಗಳನ್ನು ತೊಳೆಯುವ ಬೆಂಕಿಯಾಗಿ, ಜ್ಞಾನದ ಬೆಳಕಾಗಿ ಮತ್ತು ಅಂತರಂಗದ ಅರಿವಾಗಿ ಪರಿವರ್ತಿಸಿದರು.

ರಾಷ್ಟ್ರಕವಿ ಜಿ.ಎಸ್. ಶಿವರುದ್ರಪ್ಪನವರು ಹೇಳಿದಂತೆ, *"ವಚನವು ಜಗತ್ತಿನ ಬೇರಾವ ಭಾಷೆಯಲ್ಲೂ ಕಾಣಸಿಗದ ಕನ್ನಡದ ಅಪ್ಪಟ ಸ್ವಂತಿಕೆ."* ತನ್ನ ತಾಯ್ನುಡಿಯಲ್ಲೇ ಬ್ರಹ್ಮಾಂಡವನ್ನು ಜಯಿಸಬಹುದು ಎಂಬ ಆತ್ಮವಿಶ್ವಾಸವನ್ನು ಕನ್ನಡಿಗರಿಗೆ ನೀಡಿದ ಬಸವಣ್ಣ ಮತ್ತು ಶರಣರ ಸಾಧನೆ, ಕನ್ನಡ ಭಾಷೆ ಇರುವವರೆಗೂ ಶಾಶ್ವತವಾಗಿ ಬೆಳಗುತ್ತಲೇ ಇರುತ್ತದೆ.