ವಚನ-ಸವಿತೃ

🌟 ಪಾಡ್ದನ: ಕರುನಾಡಿನ ಮೌಖಿಕ ಮಹಾಕಾವ್ಯಗಳು ಮತ್ತು ಜಾಗತಿಕ ಹೆಮ್ಮೆ 🌟

ಕರಾವಳಿ ಕರ್ನಾಟಕದ ತುಳುನಾಡಿನ ಮಣ್ಣಿನ ಘಮವನ್ನು, ಬೆವರನ್ನು ಮತ್ತು ಬಂಡಾಯವನ್ನು ಹೊತ್ತು ತಲೆಮಾರಿನಿಂದ ತಲೆಮಾರಿಗೆ ಹರಿದುಬಂದಿರುವ ಮೌಖಿಕ ಮಹಾಕಾವ್ಯಗಳೇ 'ಪಾಡ್ದನ'ಗಳು. ರಾಜರ ಆಸ್ಥಾನಗಳಲ್ಲಿ, ವಿದ್ವಾಂಸರ ಲೇಖನಿಗಳಲ್ಲಿ ಅರಳಿ ನಿಂತ ಶಿಷ್ಟ ಸಾಹಿತ್ಯದ ನಡುವೆ, ಯಾವುದೇ ಅಕ್ಷರಜ್ಞಾನವಿಲ್ಲದ ಶ್ರಮಿಕ ವರ್ಗವು ಕೇವಲ 'ಸ್ಮರಣೆ ಮತ್ತು ಗಾಯನ'ದ ಮೂಲಕ ಸೃಷ್ಟಿಸಿದ ಈ ಬೃಹತ್ ಕಾವ್ಯಗಳು ಕರುನಾಡಿನ ಮೌಖಿಕ ಇತಿಹಾಸದ ಅಪ್ರತಿಮ ಹೆಮ್ಮೆಯಾಗಿವೆ. ಪಾಡ್ದನಗಳ ಉಗಮ, ವಿಸ್ತಾರ, ಕಥಾನಾಯಕರು ಮತ್ತು ಅವುಗಳ ತಾತ್ವಿಕತೆಯ ಆಳವಾದ ಒಳನೋಟ ಇಲ್ಲಿದೆ.

೧. ಪದದ ಮೂಲ ಮತ್ತು ಅಚ್ಚದ್ರಾವಿಡ ಭಾಷಾ ಹಿನ್ನೆಲೆ 🗣️

ಪಾಡ್ದನ ಎಂಬ ಪದದ ಹುಟ್ಟೇ ಕರುನಾಡಿನ ಭಾಷಾ-ಸಾರ್ವಭೌಮತೆಗೆ ಒಂದು ಅದ್ಭುತ ಸಾಕ್ಷಿಯಾಗಿದೆ.

ದ್ರಾವಿಡ ಬೇರು: 'ಪಾಡ್ದನ' ಪದವು ಸಂಸ್ಕೃತದ 'ಪ್ರಾರ್ಥನಾ' ಪದದ ಅಪಭ್ರಂಶವೆಂದು ವಸಾಹತುಶಾಹಿ ವಿದ್ವಾಂಸರು ತಪ್ಪಾಗಿ ಗ್ರಹಿಸಿದ್ದರು. ಆದರೆ, ಖ್ಯಾತ ವಿದ್ವಾಂಸರಾದ ಸೇಡಿಯಾಪು ಕೃಷ್ಣ ಭಟ್ಟರು ತಮ್ಮ "ತುಳು-ಕನ್ನಡ ಶಬ್ದ ವ್ಯುತ್ಪತ್ತಿ" ಗ್ರಂಥದಲ್ಲಿ, ಇದು ದ್ರಾವಿಡ ಭಾಷೆಯ 'ಪಾಡ್' (ಹಾಡು) ಎಂಬ ಧಾತುವಿನಿಂದ ಹುಟ್ಟಿದ ಅಚ್ಚ ಮಣ್ಣಿನ ಪದ ಎಂದು ಸಾಬೀತುಪಡಿಸಿದರು.
ಕನ್ನಡದೊಂದಿಗಿನ ಅವಿನಾಭಾವ ನಂಟು: ಭಾಷಾವಿಜ್ಞಾನದ 'ಪ'ಕಾರದಿಂದ 'ಹ'ಕಾರಕ್ಕೆ ಆಗುವ ಬದಲಾವಣೆಯ ನಿಯಮದಂತೆ, ತುಳುವಿನ 'ಪಾಡ್' ಮತ್ತು ಕನ್ನಡದ 'ಹಾಡು' ಎರಡೂ ಒಂದೇ ದ್ರಾವಿಡ ತಾಯಿಯ ಹೊಟ್ಟೆಯಿಂದ ಹುಟ್ಟಿದ ಅವಳಿ ಶಬ್ದಗಳಾಗಿವೆ. ತಮಿಳು ಮತ್ತು ಮಲಯಾಳಂನ 'ಪಾಟ್ಟು' (Paattu) ಕೂಡ ಇದೇ ಕೊಂಡಿಯಾಗಿದೆ.
ರಚನೆ ಮತ್ತು ಅರ್ಥ ವಿಕಾಸ: 'ಪಾಡ್' ಧಾತುವಿಗೆ ದೇಶ್ಯ ಪ್ರತ್ಯಯವಾದ '-ತನ' ಸೇರಿ (ಪಾಡ್+ತನ) 'ಪಾಡ್ದನ'ವಾಗಿದೆ. ಆರಂಭದಲ್ಲಿ ಯಾವುದೇ ಸಾಮಾನ್ಯ ಹಾಡಿಗೆ ಈ ಪದವನ್ನು ಬಳಸುತ್ತಿದ್ದರೂ, ಕಾಲಕ್ರಮೇಣ ಭಾಷಾಶಾಸ್ತ್ರದ 'ಅರ್ಥ ಸಂಕೋಚ' (Semantic Narrowing) ಪ್ರಕ್ರಿಯೆಗೆ ಒಳಪಟ್ಟು, ದೈವಾರಾಧನೆಯ ಪವಿತ್ರ ಕಾವ್ಯಕ್ಕೆ ಮಾತ್ರ ಸೀಮಿತವಾಯಿತು.
ಗಾಯನವೇ ಜೀವಾಳ: ಪದದ ಹೆಸರೇ ಸೂಚಿಸುವಂತೆ ಇದನ್ನು ಓದುವಂತಿಲ್ಲ; ರಾಗಬದ್ಧವಾಗಿ ಕಂಠಪಾಠದಿಂದ ಹಾಡಲೇಬೇಕು. ಇವನ್ನು ಹಾಡುವ ಪಾಣರು/ಪಂಬದ ಸಮುದಾಯದ ಹೆಸರೂ ಇದೇ 'ಪಾಡ್' ಧಾತುವಿನಿಂದಲೇ ಬಂದಿದೆ. ಡಾ. ಯು. ಪಿ. ಉಪಾಧ್ಯಾಯರ ನೇತೃತ್ವದ ೬ ಸಂಪುಟಗಳ ಬೃಹತ್ "ತುಳು ನಿಘಂಟು"ವಿಗೆ ಇದೇ ಪಾಡ್ದನಗಳ ಶಬ್ದಭಂಡಾರವೇ ಜೀವನಾಡಿಯಾಗಿದೆ.

೨. ಮಹಾಕಾವ್ಯಗಳ ವಿಸ್ತಾರ ಮತ್ತು ಜಾಗತಿಕ ಮನ್ನಣೆ 🌍

ಪಾಡ್ದನಗಳು ಕೇವಲ ಹಳ್ಳಿಯ ಹಾಡುಗಳಲ್ಲ; ಅವು ಜಗತ್ತಿನ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಮಹಾಕಾವ್ಯಗಳಿಗೆ ಸರಿಸಾಟಿಯಾದವು.

ಐತಿಹಾಸಿಕ ದಾಖಲಾತಿ: ೧೮೮೬ರಲ್ಲಿ ಬಾಸೆಲ್ ಮಿಷನ್‌ನ ರೆವರೆಂಡ್ ಆಗಸ್ಟ್ ಮ್ಯಾನರ್ ಅವರು ೨೧ ಪಾಡ್ದನಗಳನ್ನು 'ಪಾಡ್ದನೊಲು' ಹೆಸರಿನಲ್ಲಿ ಲಿಪಿಬದ್ಧಗೊಳಿಸಿದರು. ೧೯೩೬ರಲ್ಲಿ ಇತಿಹಾಸಕಾರ ಡಾ. ಬಿ. ಎ. ಸಾಲೆತ್ತೂರು ಅವರು ಇವುಗಳನ್ನು ತುಳುನಾಡಿನ ಅತ್ಯಮೂಲ್ಯ 'ಐತಿಹಾಸಿಕ ಆಕರಗಳು' (Historical Sources) ಎಂದು ಅಧಿಕೃತವಾಗಿ ಘೋಷಿಸಿದರು.
ಜಾಗತಿಕ ಬೆರಗು: ಫಿನ್ಲ್ಯಾಂಡ್‌ನ ಖ್ಯಾತ ಜಾನಪದ ವಿದ್ವಾಂಸ ಲೌರಿ ಹೊಂಕೊ ಅವರು ಕರ್ನಾಟಕಕ್ಕೆ ಬಂದು, ಅನಕ್ಷರಸ್ಥ ಕೃಷಿ ಮಹಿಳೆ ಮಚ್ಚಾರು ಗೋಪಿಯಮ್ಮ ಅವರು ಹಾಡಿದ 'ಸಿರಿ ಪಾಡ್ದನ'ವನ್ನು ಧ್ವನಿಮುದ್ರಿಸಿಕೊಂಡರು. ಬರೋಬ್ಬರಿ ೧೫,೬೮೩ ಸಾಲುಗಳ ಈ ಬೃಹತ್ ಕಾವ್ಯವನ್ನು ಕಂಡು ಬೆರಗಾದ ಹೊಂಕೊ, ಇದನ್ನು ಗ್ರೀಕ್‌ನ 'ಇಲಿಯಡ್'ಗೆ ಸಮಾನವೆಂದು ಸಾರಿದರು. ಇದನ್ನು ಫಿನ್ನೊ-ಉಗ್ರಿಯನ್ ಸೊಸೈಟಿಯು 'The Siri Epic' ಎಂದು ಪ್ರಕಟಿಸಿತು.
ಸಂರಕ್ಷಣೆ: ಅಂದಾಜು ೩೦೦ ರಿಂದ ೪೦೦ಕ್ಕೂ ಹೆಚ್ಚು ಪಾಡ್ದನಗಳು ಇಂದು ಅಸ್ತಿತ್ವದಲ್ಲಿವೆ. ದಶಕಗಳ ಕಾಲ ಶ್ರಮಿಸಿ ಡಾ. ಅಮೃತ ಸೋಮೇಶ್ವರರು ಬೃಹತ್ "ತುಳು ಪಾಡ್ದನ ಸಂಪುಟ"ವನ್ನು ರಚಿಸಿದರೆ, ಉಡುಪಿಯ ಪ್ರಾದೇಶಿಕ ಜಾನಪದ ಕಲೆಗಳ ಅಧ್ಯಯನ ಕೇಂದ್ರ (RRC) ಸಾವಿರಾರು ಗಂಟೆಗಳ ಗಾಯನವನ್ನು ಡಿಜಿಟಲ್ ಆರ್ಕೈವ್ ಮಾಡಿದೆ.

೩. ನೆಲಮೂಲದ ಕಥಾನಾಯಕರು: ದಮನಿತರ ದನಿ ✊

ಪಾಡ್ದನಗಳ ಕಥಾನಾಯಕರು ಕಾಲ್ಪನಿಕ ದೇವತೆಗಳಲ್ಲ; ಅನ್ಯಾಯದ ವಿರುದ್ಧ ಹೋರಾಡಿ ಪ್ರಾಣತೆತ್ತ ನೈಜ ಶ್ರಮಿಕರು ಮತ್ತು ಸಾಮಾನ್ಯ ಮನುಷ್ಯರು.

ಬಂಡಾಯದ ವೀರರು: ಊಳಿಗಮಾನ್ಯ ವ್ಯವಸ್ಥೆ ಮತ್ತು ಅಸ್ಪೃಶ್ಯತೆಯ ವಿರುದ್ಧ ಸಿಡಿದೆದ್ದ ಬಿಲ್ಲವ ಸಮುದಾಯದ ಅವಳಿ ವೀರರಾದ ಕೋಟಿ-ಚೆನ್ನಯ; ಬಪ್ಪನಾಡು ರಕ್ಷಿಸಿದ ಕಾಂತಬಾರೆ-ಬೂದಬಾರೆ; ಶೋಷಣೆಗೊಳಗಾಗಿ ತನ್ನ ಕೈ-ಕಾಲು ಕಳೆದುಕೊಂಡರೂ ಪ್ರತಿಭಟಿಸಿದ ಶಿಲ್ಪಿ (ಆರ್ಟಿಸನ್) ಕಾಲ್ಕುಡ; ಮೇಲ್ವರ್ಗದ ಅಸೂಯೆಗೆ ಬಲಿಯಾದ ದಲಿತ (ಮುಂಡಾಲ) ವೀರ ಬಬ್ಬುಸ್ವಾಮಿ (ಕೋರ್ದಬ್ಬು).
ಸ್ತ್ರೀವಾದಿ ಹೆಗ್ಗುರುತುಗಳು: ಪ್ರಪಂಚದ ಬಹುಪಾಲು ಕಾವ್ಯಗಳು ಪುರುಷ ಶೌರ್ಯವನ್ನು ವೈಭವೀಕರಿಸಿದರೆ, 'ಸಿರಿ' ಪಾಡ್ದನವು ಗರ್ಭಿಣಿಯಾಗಿದ್ದಾಗಲೇ ವಿಚ್ಛೇದನ ಪಡೆದು, ತನ್ನ ಆಸ್ತಿ ಹಕ್ಕನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಿದ ಸ್ತ್ರೀ-ಸಬಲೀಕರಣದ ಅದ್ಭುತ ಕಾವ್ಯವಾಗಿದೆ. ಆಸ್ತಿಯ ವ್ಯಾಮೋಹಕ್ಕೆ (ಚೆನ್ನಮಣೆ ಆಟದಲ್ಲಿ) ಬಲಿಯಾದ ಸಿರಿಯ ಮೊಮ್ಮಕ್ಕಳಾದ ಅಬ್ಬಗ-ದಾರಗರ ಕಥೆಯೂ ಮಾರ್ಮಿಕವಾಗಿದೆ.
ಮಾನವೀಯತೆಯ ದೈವಗಳು: ಸಮಾಜದ ಕಟ್ಟಕಡೆಯ 'ಕೊರಗ' ಸಮುದಾಯದಲ್ಲಿ ಹುಟ್ಟಿದರೂ, ತನ್ನ ಸತ್ಯಸಂಧತೆಗಾಗಿ ಸರ್ವೋಚ್ಚ ದೇವರ ಸ್ಥಾನದಲ್ಲಿ ಪೂಜಿಸಲ್ಪಡುವ ಕೊರಗಜ್ಜ; ಅಸಾಧಾರಣ ದೈಹಿಕ ಬಲದ ಕೃಷಿಕ ಅಗೋಳಿ ಮಂಜಣ್ಣ; ರಕ್ತದ ಬಾಯಾರಿಕೆ ಮತ್ತು ಮಾತೃತ್ವದ ಕರುಣೆ ಎರಡನ್ನೂ ಹೊಂದಿರುವ ದ್ವಿಲಿಂಗಿ (Androgynous) ದೈವ ಜುಮಾದಿ (ಧೂಮಾವತಿ) ನಮ್ಮ ಜಾನಪದರ ಅಪ್ರತಿಮ ಸೃಷ್ಟಿಗಳು.

೪. ವಸ್ತು, ತಾತ್ವಿಕತೆ ಮತ್ತು ನ್ಯಾಯದಾನದ ವ್ಯವಸ್ಥೆ ⚖️

ಸತ್ಯ-ಧರ್ಮದ ಪ್ರತಿಪಾದನೆ: ಮರಣೋತ್ತರ ಸ್ವರ್ಗ-ನರಕಗಳ ಕಲ್ಪನೆಗಿಂತ ಹೆಚ್ಚಾಗಿ, ಈ ಭೂಮಿಯ ಮೇಲೆಯೇ ಶೋಷಣೆಯಿಲ್ಲದ ಆಡಳಿತವಿರಬೇಕು ಎಂದು ಸಾರುವ 'ಸತ್ಯ ಮತ್ತು ಧರ್ಮ'ವೇ ಪಾಡ್ದನಗಳ ಪ್ರಧಾನ ತಾತ್ವಿಕತೆಯಾಗಿದೆ. ಬಹುತೇಕ ಕಥಾನಾಯಕರ ಬದುಕು ಐಷಾರಾಮಿಯಾಗಿರದೆ, 'ದುರಂತ ಮತ್ತು ಬಲಿದಾನ'ದಿಂದ (Martyrdom) ಅಂತ್ಯಗೊಂಡು ಆ ಮೂಲಕ ದೈವತ್ವಕ್ಕೇರುತ್ತದೆ.
ಪರಿಸರ ಮತ್ತು ಕೃಷಿ ಪ್ರಜ್ಞೆ: ವನ್ಯಜೀವಿಗಳು ಕೃಷಿ ನಾಶಮಾಡಿದಾಗ ಅವುಗಳನ್ನು ಸಂಹರಿಸದೆ, ಕಾಡುಹಂದಿಯನ್ನು 'ಪಂಜುರ್ಲಿ'ಯಾಗಿ ಆರಾಧಿಸಿ ಪರಿಸರ ಸಮತೋಲನ (Ecological Co-existence) ಸಾಧಿಸಿದ್ದು ಜಾಗತಿಕ ಮಾದರಿ. ಭತ್ತದ ಕೃಷಿಯ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಹಂತವನ್ನೂ ಆಚರಿಸುವ ಶ್ರಮದ ಗೀತೆಗಳಾದ 'ಓಬಲೆ' (ಕಬಿತೆ) ಕರುನಾಡಿನ ರೈತಶಕ್ತಿಯ ಸಂಕೇತ.
ಅಲಿಖಿತ ಕಾನೂನು: ಪಾಡ್ದನಗಳು ಕೇವಲ ಕಾವ್ಯಗಳಲ್ಲ; ಇವು ಗ್ರಾಮೀಣ ಸಮಾಜದ ಅಲಿಖಿತ ಕಾನೂನುಗಳು (Customary Law). ಕೋಲದ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ನರ್ತಕನ ಮೈಮೇಲೆ ಬರುವ ದೈವವು ಇಡೀ ಊರಿಗೆ ನೀಡುವ ತೀರ್ಪನ್ನು 'ಮದಿಪು' (ನುಡಿ) ಎನ್ನಲಾಗುತ್ತದೆ.

೫. ಪುರಾಣ-ಉಪನಿಷತ್ತುಗಳಿಗೂ ಪಾಡ್ದನಗಳಿಗೂ ಇರುವ ತಾತ್ವಿಕ ಭಿನ್ನತೆ 📜 ⚔️ 🥁

ಪುರಾಣ ಮತ್ತು ವೇದಗಳಿಗೆ ಹೋಲಿಸಿದರೆ ಪಾಡ್ದನಗಳು ತದ್ವಿರುದ್ಧವಾದ, ಆದರೆ ಅತ್ಯಂತ ವಾಸ್ತವಿಕವಾದ ನೆಲೆಯನ್ನು ಹೊಂದಿವೆ:

ಸೃಷ್ಟಿಕರ್ತರು: ಪುರಾಣಗಳು ಋಷಿಮುನಿಗಳಿಂದ ಸಂಸ್ಕೃತದಲ್ಲಿ ರಚಿಸಲ್ಪಟ್ಟರೆ, ಪಾಡ್ದನಗಳು ಪಂಬದ, ಪರವ ಮತ್ತು ನಲಿಕೆ ಎಂಬ ತಳಸಮುದಾಯದ ಶ್ರಮಿಕರಿಂದ ಕಂಠಪಾಠವಾಗಿ ಸೃಷ್ಟಿಯಾದವು.
ಭೌಗೋಳಿಕತೆ ಮತ್ತು ಆರಾಧನೆ: ಪುರಾಣಗಳದು ಜಂಬೂದ್ವೀಪದಂತಹ ಕಾಲ್ಪನಿಕ ಭೌಗೋಳಿಕತೆಯಾದರೆ, ಪಾಡ್ದನಗಳದು ಕರಾವಳಿಯ ನಿರ್ದಿಷ್ಟ ಊರು, ಗರಡಿಗಳ ಕರಾರುವಕ್ಕಾದ ಮೈಕ್ರೋ-ಭೌಗೋಳಿಕತೆ (Micro-geography). ಗರ್ಭಗುಡಿಯ ಅಂತರದ ಬದಲು, ಇಲ್ಲಿ ದೈವವೇ ದಲಿತ ನರ್ತಕನ ಮೈಮೇಲೆ ಬಂದು ಜನರನ್ನು ಮುಖಾಮುಖಿಯಾಗುತ್ತದೆ.
ಕಾವ್ಯ ಸ್ವರೂಪ: ಉಪನಿಷತ್ತುಗಳು 'ಅಪೌರುಷೇಯ' ಮತ್ತು ಸ್ಥಿರ ಪಠ್ಯಗಳಾಗಿದ್ದರೆ, ಪಾಡ್ದನಗಳು ಗಾಯಕನ ಪ್ರತಿಭೆಗೆ ತಕ್ಕಂತೆ ಕಾಲಕಾಲಕ್ಕೆ ವಿಸ್ತರಣೆಗೊಳ್ಳುವ 'ಮುಕ್ತ ಮತ್ತು ಪ್ರಜಾಸತ್ತಾತ್ಮಕ' (Improvisation & Fluidity) ಜೀವಂತ ಕಾವ್ಯಗಳಾಗಿವೆ. ಇವುಗಳ ಪಾವಿತ್ರ್ಯತೆಯು ಯಜ್ಞ-ಯಾಗಾದಿಗಳಿಗಿಂತ ಭತ್ತದ ನಾಟಿಯಂತಹ 'ಶ್ರಮಸಂಸ್ಕೃತಿ'ಗೆ ಬೆಸೆದುಕೊಂಡಿದೆ.

೬. ಕನ್ನಡದ ಇತರ ಜನಪದ ಮಹಾಕಾವ್ಯಗಳೊಂದಿಗಿನ ಅವಿನಾಭಾವ ನಂಟು 🤝

ದಕ್ಷಿಣ ಕರ್ನಾಟಕದ ಕನ್ನಡ ಜನಪದ ಮಹಾಕಾವ್ಯಗಳಿಗೂ, ತುಳುನಾಡಿನ ಪಾಡ್ದನಗಳಿಗೂ ತಾತ್ವಿಕವಾಗಿ ನಾಭಿನಾಳದ ಸಂಬಂಧವಿದೆ.

ಬಂಡಾಯದ ದನಿ: ಪಾಡ್ದನಗಳಂತೆಯೇ ಕನ್ನಡದ ಮಂಟೇಸ್ವಾಮಿ ಮತ್ತು ಮಲೆ ಮಹದೇಶ್ವರ ಕಾವ್ಯಗಳು ಕೂಡ ಊಳಿಗಮಾನ್ಯ ಮತ್ತು ಜಾತೀಯತೆಯ ಅಹಂಕಾರದ ವಿರುದ್ಧ ತಳಸಮುದಾಯದ ಬಂಡಾಯವನ್ನೇ ಸಾರುತ್ತವೆ.
ವಿಸ್ತಾರ ಮತ್ತು ಗಾಯನ: ಸಿರಿ ಪಾಡ್ದನದಷ್ಟೇ ವಿಸ್ತಾರವಾಗಿರುವ ಮಲೆ ಮಹದೇಶ್ವರ ಕಾವ್ಯವನ್ನು ಏಳು ಹಗಲು-ರಾತ್ರಿಗಳ ಕಾಲ ಹಾಡಲಾಗುತ್ತದೆ. ಪಾಡ್ದನಕ್ಕೆ 'ತೆಂಬರೆ' ವಾದ್ಯವಿದ್ದರೆ, ಮಹದೇಶ್ವರನಿಗೆ 'ಕಂಸಾಳೆ'ಯ ನಾದವಿದೆ. ಪಾಡ್ದನಗಳನ್ನು 'ಪಂಬದ'ರು ಉಳಿಸಿದರೆ, ಮಂಟೇಸ್ವಾಮಿ ಕಾವ್ಯವನ್ನು 'ನೀಲಗಾರ'ರು ತಮ್ಮ ಜೀವಮಾನದ ದೀಕ್ಷೆಯಾಗಿ ಕೊಂಡೊಯ್ಯುತ್ತಾರೆ.
ಸ್ತ್ರೀವಾದ ಮತ್ತು ಪರಿಸರ: ಸಿರಿಯಂತೆಯೇ ಉತ್ತರ ಕರ್ನಾಟಕದ ಎಲ್ಲಮ್ಮನ (ರೇಣುಕಾ) ಕಾವ್ಯವು ಶಕ್ತಿಶಾಲಿ ಸ್ತ್ರೀ-ಪ್ರಧಾನ ಕಥೆಯಾಗಿದೆ. ಪಂಜುರ್ಲಿಯ ಪರಿಸರ ಕಾಳಜಿಯು ಚಿತ್ರದುರ್ಗದ ಜುಂಜಪ್ಪನ ಪಶುಪಾಲನಾ ಸಂಸ್ಕೃತಿಗೆ ಸಂವಾದಿಯಾಗಿದೆ. ತುಳುವಿನ ಓಬಲೆ (ಕಬಿತೆ) ಮಹಿಳೆಯರ ಕೃಷಿ ಗೀತೆಯಾದರೆ, ಕನ್ನಡದ ಮಹಿಳೆಯರು ಬೀಸುವ ಕಲ್ಲಿನ ಮುಂದೆ ಕಟ್ಟಿದ ಶ್ರಮ-ಗೀತೆಗಳೇ 'ತ್ರಿಪದಿ'ಗಳು.
ಭಾಷೆ ಮತ್ತು ಸಂಶೋಧನೆ: ಪಾಡ್ದನಗಳು ಪ್ರಾಚೀನ ತುಳು ಪದಗಳನ್ನು ಕಾಯ್ದಿಟ್ಟುಕೊಂಡಿದ್ದರೆ, ಕನ್ನಡದ ಈ ಕಾವ್ಯಗಳು ಹಳೆಗನ್ನಡ ಮತ್ತು ಹಳ್ಳಿ-ಮೈಸೂರು ಪ್ರಾಂತ್ಯದ ಅಪರೂಪದ ಪದಗಳನ್ನು ಉಳಿಸಿವೆ. ಕರಾವಳಿಯಲ್ಲಿ ಡಾ. ಅಮೃತ ಸೋಮೇಶ್ವರರು ಕೆಲಸ ಮಾಡಿದರೆ, ಕನ್ನಡದ ಮಹಾಕಾವ್ಯಗಳನ್ನು ಅಕಾಡೆಮಿಕ್ ಮಟ್ಟಕ್ಕೇರಿಸಿದ್ದು ಡಾ. ಪಿ. ಕೆ. ರಾಜಶೇಖರ್ ಅವರ ಭಗೀರಥ ಪ್ರಯತ್ನ.

ಉಪಸಂಹಾರ: ಪಾಡ್ದನಗಳು ಕೇವಲ ಹಾಡುಗಳಲ್ಲ; ಅವು ಕರುನಾಡಿನ ತಳಸಮುದಾಯದವರ ಕಣ್ಣೀರು, ಬೆವರು, ರಕ್ತ ಮತ್ತು ಸ್ವಾಭಿಮಾನದಿಂದ ಬರೆಯಲ್ಪಟ್ಟ ಜೀವಂತ ಶಾಸನಗಳು. ಅಕ್ಷರಗಳ ಹಂಗಿಲ್ಲದೆ, ಕೇವಲ ನಾಲಿಗೆಯ ತುದಿಯಲ್ಲಿ ನೂರಾರು ವರ್ಷಗಳ ಕಾಲ ಇಂತಹ ಬೃಹತ್ ಮತ್ತು ಪ್ರಗತಿಪರ ಚಿಂತನೆಗಳನ್ನು ಹೊತ್ತುತಂದ ನಮ್ಮ ಜಾನಪದ ಪರಂಪರೆಯು ಜಗತ್ತಿನ ಯಾವುದೇ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಸಾಹಿತ್ಯಕ್ಕೂ ಕಡಿಮೆಯಿಲ್ಲದ, ಕನ್ನಡಿಗರೆಲ್ಲರೂ ಎದೆಯುಬ್ಬಿಸಿ ಹೇಳಿಕೊಳ್ಳಬೇಕಾದ ಜಾಗತಿಕ ಹೆಮ್ಮೆಯಾಗಿದೆ. 🌾✨